قلب و عروق

موج Q در ECG

آموزش موج Q در ECG؛ از موج‌های سپتالی طبیعی تا معیارهای موج Q پاتولوژیک، تشخیص‌های افتراقی و نمونه‌های انفارکتوس تحتانی، لترال و قدامی.

موج Q نخستین انحراف منفی در کمپلکس QRS است که پیش از موج R دیده می‌شود. این موج معمولاً بازتاب دپولاریزاسیون طبیعی سپتوم بین‌بطنی از چپ به راست است. بنابراین وجود یک موج Q کوچک همیشه نشانه انفارکتوس نیست و باید شکل، اندازه، محل و ارتباط آن با سایر اجزای ECG در نظر گرفته شود.

در لیدهای لترال چپ، به‌ویژه I، aVL، V5 و V6، موج‌های کوچک سپتالی Q می‌توانند کاملاً طبیعی باشند. برای تفسیر درست، ابتدا باید با ساختار کمپلکس QRS در ECG و جهت دپولاریزاسیون بطنی آشنا بود.

موج Q طبیعی در لیدهای مختلف

موج‌های Q کوچک در بسیاری از لیدها طبیعی‌اند. در لیدهای III و aVR حتی ممکن است موج Q عمیق‌تر از ۲ میلی‌متر به‌عنوان واریانت طبیعی دیده شود. در مقابل، در شرایط معمول نباید موج Q در لیدهای پره‌کوردیال راست V1 تا V3 وجود داشته باشد. این تفاوت نشان می‌دهد که محل مشاهده موج Q به‌اندازه عرض و عمق آن اهمیت دارد.

مقایسه موج Q طبیعی و پاتولوژیک در ECG
مقایسه شکل و اندازه موج Q در زمینه تفسیر ECG. منبع تصویر: LITFL

معیارهای موج Q پاتولوژیک

یک موج Q زمانی پاتولوژیک تلقی می‌شود که یکی از ویژگی‌های زیر را داشته باشد. این معیارها باید در چند لید مجاور و همراه با زمینه بالینی و سایر تغییرات ECG بررسی شوند:

  • عرض بیش از ۴۰ میلی‌ثانیه، معادل بیش از یک مربع کوچک روی کاغذ ECG با سرعت ۲۵ میلی‌متر بر ثانیه
  • عمق بیش از ۲ میلی‌متر
  • عمقی بیش از ۲۵ درصد ارتفاع یا عمق کل کمپلکس QRS
  • وجود موج Q در لیدهای V1 تا V3

موج‌های Q پاتولوژیک معمولاً مطرح‌کننده انفارکتوس میوکارد فعلی یا قبلی هستند، اما به‌تنهایی زمان وقوع انفارکتوس را مشخص نمی‌کنند. برای مثال، همراهی موج Q با بالا رفتن قطعه ST می‌تواند با آسیب حاد سازگار باشد، در حالی‌که موج Q همراه با وارونگی موج T ممکن است در مراحل بعدی یا پس از انفارکتوس دیده شود. با این حال، تعیین حاد یا قدیمی بودن ضایعه فقط بر اساس این یافته ایمن نیست.

معیارهای موج Q پاتولوژیک در نوار قلب
ویژگی‌های موج Q پاتولوژیک از نظر عرض، عمق و محل مشاهده. منبع تصویر: LITFL

تشخیص افتراقی موج Q غیرطبیعی

اگرچه انفارکتوس میوکارد مهم‌ترین علت موج Q پاتولوژیک است، این الگو اختصاصی نیست. کاردیومیوپاتی هیپرتروفیک می‌تواند موج‌های Q عمیق و باریک، به‌ویژه در لیدهای لترال یا تحتانی، ایجاد کند. بیماری‌های نفوذی میوکارد، چرخش شدید ساعت‌گرد یا پادساعت‌گرد قلب و برخی اختلالات ساختمانی نیز می‌توانند نمای شبه‌انفارکتوس ایجاد کنند.

خطای تکنیکی نیز باید همیشه بررسی شود. جابه‌جایی الکترودها، به‌ویژه قرار دادن لیدهای اندامی در محل نامناسب، ممکن است موج‌های Q کاذب ایجاد کند. اگر یافته ECG با وضعیت بالینی بیمار هماهنگ نیست، ثبت مجدد نوار قلب پس از کنترل جایگذاری صحیح لیدهای ECG اقدام مهمی است.

فقدان موج Q سپتالی طبیعی

نبود موج‌های کوچک سپتالی Q در لیدهای V5 و V6 نیز ممکن است غیرطبیعی باشد. شایع‌ترین علت این یافته بلوک شاخه چپ (LBBB) است؛ زیرا در LBBB جهت فعال‌شدن سپتوم معکوس می‌شود و موج Q لترال طبیعی از بین می‌رود. بنابراین تفسیر موج Q فقط به جست‌وجوی موج‌های بزرگ و پاتولوژیک محدود نیست.

نمونه‌های ECG موج Q

نمونه ۱: انفارکتوس تحتانی حاد

موج‌های Q در لیدهای II، III و aVF همراه با بالا رفتن قطعه ST دیده می‌شوند. این مجموعه یافته‌ها با انفارکتوس حاد تحتانی سازگار است.

موج Q تحتانی همراه با ST elevation در انفارکتوس حاد
موج Q در لیدهای تحتانی همراه با ST elevation. منبع تصویر: LITFL

نمونه ۲: انفارکتوس تحتانی قبلی

موج‌های Q تحتانی همراه با وارونگی موج T دیده می‌شوند و با انفارکتوس قبلی سازگارند. زمان‌بندی دقیق باید با شرح حال، ECGهای قبلی، تروپونین و سایر یافته‌های بالینی تعیین شود.

موج Q تحتانی و وارونگی موج T در انفارکتوس قبلی
موج Q تحتانی همراه با وارونگی موج T. منبع تصویر: LITFL

نمونه ۳: انفارکتوس لترال حاد

موج‌های Q در لیدهای I و aVL همراه با بالا رفتن قطعه ST دیده می‌شوند و الگوی آسیب حاد لترال را مطرح می‌کنند.

موج Q لترال همراه با ST elevation در انفارکتوس حاد
موج Q در لیدهای لترال همراه با ST elevation. منبع تصویر: LITFL

نمونه ۴: انفارکتوس قدامی حاد

کمپلکس‌های QS یا موج‌های Q در V1 تا V4 همراه با بالا رفتن قطعه ST دیده می‌شوند. فقدان پیشرفت طبیعی موج R در این لیدها نیز بخشی از الگوی انفارکتوس قدامی است.

موج Q قدامی همراه با ST elevation در انفارکتوس حاد
موج‌های Q قدامی همراه با ST elevation. منبع تصویر: LITFL

نمونه ۵: تغییرات پس از انفارکتوس قدامی

موج‌های Q در V1 تا V4 همراه با وارونگی موج T دیده می‌شوند. این الگو می‌تواند پس از انفارکتوس اخیر باقی بماند، اما تفسیر آن باید با علائم بیمار و روند زمانی ECG تطبیق داده شود.

موج Q قدامی و وارونگی موج T پس از انفارکتوس
موج‌های Q قدامی همراه با وارونگی موج T. منبع تصویر: LITFL

نکات کاربردی در تفسیر موج Q

موج Q را هرگز جدا از ریتم، محور، عرض QRS، تغییرات ST و T و وضعیت بالینی بیمار تفسیر نکنید. موج Q جدید در بیمار دارای درد قفسه سینه اهمیت بیشتری از یک یافته ثابت در ECGهای قدیمی دارد. در صورت شک، ECG سریال، مقایسه با نوارهای پیشین و ارزیابی کامل سندرم کرونری حاد ضروری است. مرور موج P در ECG نیز به درک منظم‌تر اجزای نوار قلب کمک می‌کند.

تذکر آموزشی: این مطلب برای آموزش تهیه شده است و جایگزین گایدلاین‌های محلی، ارزیابی بیمار یا قضاوت حرفه‌ای نیست.

منبع و نحوه استفاده

این نسخه فارسی ترجمه و اقتباس آموزشی از مقاله Q Wave نوشته Ed Burns و Robert Buttner در مجموعه ECG Library وب‌سایت LITFL است. متن و تصاویر اصلی بر اساس مجوز Creative Commons Attribution-NonCommercial-ShareAlike 4.0 International استفاده شده‌اند. توضیحات تکمیلی درباره تفسیر بالینی، محدودیت زمان‌بندی انفارکتوس و کنترل جایگذاری لیدها به نسخه فارسی افزوده شده است.

اشکال یا نیاز به اصلاح در این مقاله را گزارش کنید

گزارش شما پیش از انتشار بررسی می‌شود. لطفاً اطلاعات شخصی یا حساس بیمار را وارد نکنید.