قلب و عروق

موج R در ECG

راهنمای کاربردی موج R در ECG، شامل پیشرفت طبیعی در لیدهای سینه‌ای، علل R غالب در V1 و aVR، پیشرفت ضعیف موج R و نکات افتراقی مهم.

موج R نخستین انحراف مثبت کمپلکس QRS پس از موج P است و بخش ابتدایی دپولاریزاسیون بطن‌ها را بازتاب می‌دهد. بررسی شکل، دامنه و نحوه پیشرفت این موج در لیدهای پره‌کوردیال، یکی از مراحل پایه در تفسیر منظم ECG است. موج R را نباید به‌تنهایی تفسیر کرد؛ عرض و شکل کل کمپلکس QRS، محور قلب، تغییرات ST و T، وضعیت بالینی بیمار و مقایسه با ECGهای قبلی نیز اهمیت دارند.

اجزای موج‌ها، فواصل و قطعات ECG با تأکید بر موج R
موقعیت موج R در کمپلکس QRS؛ منبع تصویر: LITFL.

موج R طبیعی و پیشرفت آن در لیدهای سینه‌ای

در ECG طبیعی، لید V1 معمولاً یک موج R کوچک و موج S عمیق دارد. با حرکت از V1 به سمت V5 و V6، دامنه موج R به‌تدریج افزایش و عمق موج S کاهش می‌یابد؛ به این روند «پیشرفت موج R» (R-wave progression) گفته می‌شود. محل گذار، یعنی جایی که دامنه R و S تقریباً برابر می‌شود، اغلب در V3 یا V4 قرار دارد، هرچند تفاوت‌های فردی و تغییرات ناشی از وضعیت بدن یا جای‌گذاری الکترودها شایع‌اند.

سه الگوی مهمی که هنگام ارزیابی موج R باید به آن‌ها توجه کرد عبارت‌اند از: موج R غالب در V1، موج R غالب یا انتهایی برجسته در aVR و پیشرفت ضعیف موج R در لیدهای سینه‌ای. هیچ‌یک از این یافته‌ها به‌تنهایی تشخیص قطعی ایجاد نمی‌کند و هر کدام باید در زمینه بالینی و همراه با سایر اجزای ECG بررسی شوند.

۱. موج R غالب در لید V1

در بزرگسالان، کمپلکس QRS در V1 معمولاً عمدتاً منفی است. بنابراین موج R بلندتر از S یا نسبت R/S بزرگ‌تر از ۱ در V1 می‌تواند غیرطبیعی باشد، هرچند در کودکان و برخی جوانان ممکن است یک واریانت طبیعی محسوب شود. علل مهم شامل هیپرتروفی بطن راست (RVH)، بلوک شاخه‌ای راست (RBBB)، انفارکتوس خلفی، سندرم ولف پارکینسون وایت نوع A، جابه‌جایی لیدهای سینه‌ای، دکستروکاردیا، کاردیومیوپاتی هیپرتروفیک و بعضی دیستروفی‌های عضلانی است.

الگوی طبیعی در کودکان

در نوزادان و کودکان خردسال، غلبه نیروهای بطن راست بخشی از فیزیولوژی طبیعی است؛ بنابراین R برجسته در V1 می‌تواند طبیعی باشد. تفسیر ECG کودکان باید بر اساس سن انجام شود و استفاده از معیارهای بزرگسالان ممکن است به تشخیص اشتباه RVH منجر شود.

موج R غالب در V1 در ECG طبیعی کودک دو ساله
غلبه طبیعی موج R در V1 در ECG کودک دو ساله؛ منبع: LITFL.

هیپرتروفی بطن راست

در RVH، افزایش نیروهای دپولاریزاسیون بطن راست می‌تواند R غالب در V1 ایجاد کند. این یافته معمولاً همراه با انحراف محور به راست و الگوی strain بطن راست، شامل ST depression و وارونگی T در لیدهای راست پره‌کوردیال، معنی‌دارتر می‌شود. آمبولی ریه شدید، بیماری مزمن ریوی و شنت‌های چپ به راست از زمینه‌هایی هستند که می‌توانند فشار یا حجم بطن راست را افزایش دهند.

موج R غالب در V1 ناشی از هیپرتروفی بطن راست در ECG
موج R غالب در V1 در هیپرتروفی بطن راست؛ منبع: LITFL.

بلوک شاخه‌ای راست

در RBBB، فعال‌شدن بطن راست به تأخیر می‌افتد و یک موج R ثانویه یا R′ در V1 تا V3 ایجاد می‌شود. الگوی کلاسیک ممکن است به شکل rsR′ دیده شود و معمولاً با QRS پهن و موج S پهن در لیدهای لترال همراه است. در این حالت، برجستگی انتهایی R ناشی از هدایت تأخیری بطن راست است و نباید با R ساده ناشی از RVH اشتباه شود.

الگوی R پریم در V1 در بلوک شاخه‌ای راست
موج R′ برجسته در V1 در بلوک شاخه‌ای راست؛ منبع: LITFL.
نمونه ECG بلوک شاخه‌ای راست با موج R ثانویه در V1
نمونه ECG از RBBB و هدایت تأخیری بطن راست؛ منبع: LITFL.

انفارکتوس خلفی

انفارکتوس خلفی می‌تواند در لیدهای V1 تا V3 تغییرات آینه‌ای ایجاد کند: موج R بلند، ST depression افقی و موج T مثبت. این الگو معادل آینه‌ای Q wave و ST elevation در سطح خلفی قلب است. در بیمار دارای درد قفسه سینه، وجود R جدید و غیرمنتظره در V1 تا V3 باید احتمال درگیری خلفی را مطرح کند و ثبت لیدهای V7 تا V9 می‌تواند ST elevation خلفی را آشکار سازد.

موج R بلند در V1 تا V3 در انفارکتوس خلفی
تغییرات آینه‌ای انفارکتوس خلفی با موج R بلند در لیدهای قدامی؛ منبع: LITFL.

WPW نوع A و خطای جای‌گذاری لید

در سندرم ولف پارکینسون وایت نوع A، مسیر فرعی سمت چپ ممکن است R غالب در V1 ایجاد کند. وجود موج دلتا، PR کوتاه و QRS پهن به تشخیص کمک می‌کند. همچنین جابه‌جایی V1 و V3 می‌تواند به‌طور کاذب R غالب ایجاد کند. اگر در لیدی که با عنوان V3 ثبت شده موج P دو فازی مخصوص V1 دیده شود، باید جای‌گذاری الکترودها دوباره بررسی شود.

موج R غالب در V1 در سندرم ولف پارکینسون وایت نوع A
موج R غالب در V1 در WPW نوع A؛ منبع: LITFL.
پیشرفت غیرطبیعی موج R به علت جابه‌جایی لیدهای V1 و V3
الگوی کاذب ناشی از جابه‌جایی V1 و V3؛ منبع: LITFL.

دیستروفی عضلانی

برخی بیماری‌های عضلانی، از جمله دیستروفی میوتونیک و دیستروفی دوشن، می‌توانند به علت درگیری میوکارد و تغییر بردارهای دپولاریزاسیون، R غیرطبیعی یا نسبت R/S بالا در V1 ایجاد کنند. این یافته باید همراه با سابقه بیماری، علائم قلبی و سایر تغییرات هدایت بررسی شود.

موج R غیرطبیعی در V1 در دیستروفی عضلانی
الگوی موج R در یک نمونه مرتبط با دیستروفی عضلانی؛ منبع: LITFL.

۲. موج R غالب در aVR

در حالت طبیعی، QRS در aVR عمدتاً منفی است. موج R انتهایی برجسته یا QRS غالب مثبت در aVR می‌تواند در مسمومیت با داروهای مسدودکننده کانال سدیم، دکستروکاردیا، جابه‌جایی الکترودهای دست راست و چپ و بعضی تاکی‌کاردی‌های بطنی دیده شود. قبل از نسبت‌دادن این یافته به بیماری، بررسی تکنیکی لیدها ضروری است.

مسمومیت با مسدودکننده‌های کانال سدیم

داروهای ضدافسردگی سه‌حلقه‌ای (TCA) و سایر مسدودکننده‌های کانال سدیم می‌توانند هدایت داخل بطنی را کند کرده و R انتهایی غالب در aVR ایجاد کنند. در زمینه مسمومیت سازگار، ارتفاع R بیش از ۳ میلی‌متر یا نسبت R/S بیش از ۰٫۷ در aVR از یافته‌های مطرح‌کننده سمیت سدیم کانالی است. بااین‌حال تصمیم درمانی باید بر اساس وضعیت بالینی، عرض QRS، علائم عصبی و همودینامیک و پروتکل محلی اتخاذ شود.

افتراق دکستروکاردیا از جابه‌جایی لیدهای اندامی

در دکستروکاردیا، QRS، P و T در aVR مثبت و در لید I منفی‌اند، محور به‌طور واضح به راست منحرف است و پیشرفت طبیعی R در لیدهای سینه‌ای وجود ندارد. در جابه‌جایی الکترودهای دست راست و چپ، لید I معکوس می‌شود، aVR و aVL جای یکدیگر را می‌گیرند و لیدهای II و III نیز جابه‌جا می‌شوند؛ اما پیشرفت موج R در لیدهای سینه‌ای طبیعی باقی می‌ماند. این تفاوت، کلید افتراق دو حالت است.

۳. پیشرفت ضعیف موج R

پیشرفت ضعیف موج R (Poor R-wave progression یا PRWP) معمولاً زمانی مطرح می‌شود که ارتفاع R در V3 برابر یا کمتر از ۳ میلی‌متر باشد. این یافته شایع و غیر اختصاصی است و به‌تنهایی اثبات‌کننده انفارکتوس قدامی قبلی نیست. علل متداول آن شامل انفارکتوس قدامی سپتالی قدیمی، هیپرتروفی بطن چپ، جای‌گذاری نادرست لیدهای سینه‌ای و واریانت طبیعی است. چاقی، شکل قفسه سینه و تفاوت‌های تکنیکی ثبت نیز می‌توانند ظاهر موج‌ها را تغییر دهند.

در مواجهه با PRWP، ابتدا جای‌گذاری V1 تا V6 و کیفیت ثبت را بررسی کنید، سپس ECG را با نمونه‌های قبلی مقایسه نمایید. وجود Q wave پاتولوژیک، تغییرات ST-T، علائم ایسکمی یا شواهد تصویربرداری می‌تواند اهمیت تشخیصی یافته را افزایش دهد. در دکستروکاردیا، به‌جای پیشرفت ضعیف، معمولاً فقدان کامل پیشرفت R و غلبه پایدار S در لیدهای سینه‌ای دیده می‌شود.

رویکرد عملی به موج R در ECG

  1. کیفیت ثبت و جای‌گذاری صحیح لیدها را بررسی کنید.
  2. عرض QRS و وجود موج Q، R′ یا دلتا را مشخص کنید.
  3. نسبت R/S در V1 و aVR و روند افزایش R از V1 تا V6 را ارزیابی کنید.
  4. محور، تغییرات ST-T و یافته‌های همراه را در نظر بگیرید.
  5. یافته را با سن، علائم، سابقه بیماری و ECG قبلی تطبیق دهید.

نکته آموزشی: موج R یک علامت منفرد تشخیصی نیست. تفسیر ایمن ECG مستلزم تحلیل کامل نوار و تطبیق آن با ارزیابی بیمار و راهنماهای بالینی محلی است. این مطلب برای آموزش تهیه شده و جایگزین قضاوت حرفه‌ای یا دستورالعمل‌های درمانی نیست.

منبع و نحوه استفاده

مقاله اصلی: R wave، نوشته Mike Cadogan، از مجموعه ECG Library وب‌سایت Life in the Fast Lane (LITFL). این نسخه، ترجمه و بازنویسی آموزشی فارسی با حفظ توالی مفاهیم و تصاویر اصلی است. محتوای LITFL تحت مجوز Creative Commons Attribution-NonCommercial-ShareAlike 4.0 International منتشر شده است. توضیحات تکمیلی درباره پیشرفت طبیعی R، افتراق خطای لیدگذاری و محدودیت تشخیصی PRWP برای وضوح بالینی افزوده شده‌اند.

اشکال یا نیاز به اصلاح در این مقاله را گزارش کنید

گزارش شما پیش از انتشار بررسی می‌شود. لطفاً اطلاعات شخصی یا حساس بیمار را وارد نکنید.