تفسیر ECG به سادهترین شکل
این روش بر سه گروه چهارگانه استوار است:
چهار ویژگی اولیه
- شرح حال و وضعیت بالینی
- تعداد ضربان قلب (Rate)
- ریتم (Rhythm)
- محور قلب (Axis)
چهار موج
- موج P
- کمپلکس QRS
- موج T
- موج U
چهار فاصله یا سگمان
- فاصله PR
- پهنای QRS
- سگمان ST
- فاصله QT
به همین سادگی.
کلید موفقیت این است که ECG را بهصورت نظاممند و مرحلهبهمرحله بررسی کنید، تمام لیدها را ببینید و تا حد امکان قبل از تحلیل شخصی خود به تفسیر خودکار دستگاه نگاه نکنید.
چهار ویژگی اولیه ECG
1. شرح حال و وضعیت بالینی
این مهمترین بخش تفسیر هر ECG است.
ECG مانند هر آزمایش تشخیصی دیگر باید همواره در زمینه بالینی بیمار تفسیر شود.
مواردی مانند:
- نام بیمار
- سن
- زمان ثبت ECG
- علائم بیمار (مانند درد قفسه سینه)
- یافتههای بالینی همراه
باید در نظر گرفته شوند.
همچنین باید به خطاهای احتمالی در اتصال لیدها توجه شود.
لیدهای اندامی
- در لید aVR معمولاً امواج P، QRS و T نباید همگی معکوس باشند.
- لیدهای aVR و aVL معمولاً الگوهای تقریباً آینهای نسبت به یکدیگر دارند.
لیدهای پرهکوردیال (سینهای)
- در V1 معمولاً الگوی RS دیده میشود.
- این الگو بهتدریج تا V6 به سمت الگوی QR تغییر میکند.
2. تعداد ضربان قلب (Rate)
محدوده طبیعی:
60 تا 100 ضربه در دقیقه
- کمتر از 60: برادیکاردی
- بیشتر از 100: تاکیکاردی
3. ریتم (Rhythm)
بررسی کنید که آیا ریتم سینوسی است یا خیر.
در صورت غیرسینوسی بودن، نوع آریتمی را مشخص کنید.
4. محور قلب (Axis)
مبحث محور قلب نسبتاً گسترده است و نباید در ابتدای یادگیری بیش از حد روی آن تمرکز کرد.
چهار موج ECG
1. موج P
معمولاً لید II بهترین لید برای ارزیابی مورفولوژی موج P است.
به تغییرات شکل موج P توجه کنید، بهویژه:
- P pulmonale (بزرگشدگی دهلیز راست)
- P mitrale (بزرگشدگی دهلیز چپ)
2. کمپلکس QRS
در تمام لیدها به دنبال وجود امواج Q باشید.
همچنین:
- دامنه QRS را ارزیابی کنید.
- پیشرفت طبیعی QRS در لیدهای سینهای را بررسی نمایید.
3. موج T
در تمامی لیدها موج T را ارزیابی کنید.
به موارد زیر توجه داشته باشید:
- وارونگی موج T
- همسو یا ناهمسو بودن موج T با QRS
- صاف شدن (Flattening) موج T
4. موج U
بررسی کنید که آیا موج U وجود دارد یا خیر.
وجود موج U برجسته میتواند سرنخ مهمی برای اختلالات الکترولیتی، بهویژه هیپوکالمی، باشد.
